Something To Weep

Over there is a love
It smells pink
Some one is pushing a wheel barrow
Across the street
A cry is taped again again
Cloths are spread on the wire
They flap around wind’s waist
Its noon
Lazy clouds put sky in slow motion
He reads my palm:
A girl loves you in secret!
I feel a recline
As if some one has closed my eyes from behind
In the shore
Fishermen mend their net
He comes with tired feets and eyes
They ask: where do you want us to cast the net
He says: I am done with all the slaughters
He walks away with slackened gestures and pinched neck
He murmurs: nothing is vain; they are just empty
Suddenly sun dies
Darkness creeps around
A sheet is pulled over my face

What I Have Lived For

(A moving and sincere essay by Great philosopher and mathematician, Bertrand Russell. he was awarded the nobel prize literature in 1950. he was part of the logical positivism movement that swept through english speaking world. History of Western Philosophy is his major work. It has only limitation that he didn’t include Martin Heidegger, who is one of the greatest phosphor of 20th century)

Three passions, simple but overwhelmingly strong, have governed my life: the longing for love, the search for knowledge, the unbearable pity for the suffering of mankind. These passions, like great winds, have blown me hither and thither, in wayward course, over a deep ocean of anguish, reaching to the very verge of despair.

I have sought love, first, because it brings ecstasy – ecstasy so great that I would often have sacrificed all the rest of life for a few hours of this joy. I have sought it, next, because it relives loneliness-the terrible loneliness in which one shivering consciousness looks over the rim of the world into the cold unfathomable lifeless abyss. I have sought, finally, because in the union of love i have seen, in a mystic miniature, the prefiguring vision of the heaven that saints and poets have imagined. This is what i sought, and though it might seem too good for human life, this is what-at last- I have found.

With equal passion I have sought knowledge. I have wished to understand the hearts of men. I have wished to know why the stars shine. I have tried to apprehend the pythagorean power by which number holds sway above the flux. A little of this, but not much, I have achieved.

Love and knowledge, so far as they were, possible, led upward toward the heaven. But always pity brought me back to the earth. Echoes of cries of pain reverberate in my heart. Children in famine, victims tortured by oppressors, helpless old people a hated burden to their sons, and the whole world of loneliness, poverty, and pain make a mockery of what human life should be. I long to alleviate the evil, but I cannot, and I too suffer.

This has been life. I have found it worth living, and would gladly live it again it the chance were offered me.

ഒഡീസ്സിയുസ് തെലേമാക്കുസിനോട് (Joseph Broadsky)

എന്റെ പ്രിയപ്പ്പെട്ട തെലേമാക്കുസ്,
ട്രോജെൻ യുദ്ധം
അവസാനിച്ചിരിക്കുന്നു; ഞാൻ ഓർക്കുന്നില്ല ആരാണു ജയിച്ചെന്ന്.
ഗ്രിക്കുകാർ, തീർച്ചയായും, കാരണം അവർക്കു മാത്രമെ ദേശാന്തരങ്ങളിൽ
ഇത്രെയേറ ശവശരീരങ്ങളെ ഇട്ടിട്ടു പോരാൻ സാധിക്കു.
എന്നാലും എന്റെ വീട്ടിലേക്കുള്ള യാത്ര നീണ്ടുപോയി
ഞങ്ങളവിടെ സമയം കൊന്നുകൊണ്ടുരിന്നപ്പോൾ, കിളവൻ പോസീദോൻ
ദിക്കുകളെ വലിച്ചു നീട്ടുകയാരിന്നുവെന്നു തോന്നി.

ഞാൻ എവിടെയാണെന്നോ ഈ നാടേതാണെന്നോ എനിക്കറിയില്ല
ഇതൊരു വൃത്തികെട്ട ദ്വിപുപോലെ കാണപ്പെടുന്നു,
കുറ്റിക്കാടുകളും കെട്ടിടങ്ങളും, പന്നികളുടെ ഭയങ്കര മുരൾച്ചകളും കൊണ്ടുനിറഞ്ഞ്.
കളകൾ ശ്വാസം മുട്ടിക്കുന്ന ഒരു പൂന്തോട്ടം; എതോ രാജ്ഞിയോ ആരോ.
പുല്ലുകളും വലിയ കല്ല്ലുകളും…. തെലേമക്കുസ്, എന്റെ മോനെ,
ഒരു നാടോടിക്ക് ഓരോ ദ്വിപുകളുടെയും മുഖങ്ങൾ
സദൃശൃങ്ങളായിരിക്കും. മനസ്സ് വിഭ്രാന്ത്രമാകുന്നു
തിരകളെ എണ്ണിത്തളർന്ന്; കണ്ണുകൾ, സമുദ്ര ചക്രവാളങ്ങളാൽ ദംശിക്കപ്പെടുന്നു.
കരയണം; ജലമാംസം ചെവിയിൽ തിങ്ങി നിറയുന്നു.
എങ്ങനെയാണ് ഈ യുദ്ധമുണ്ടായെതെന്ന് എനിക്കോർമയില്ല;
നിനെക്കെത്ര വയസ്സുണ്ടെന്നുപോലും‌ — എനിക്കോർക്കാനാവുന്നില്ല.
വളരുക, അങ്ങനെ, എന്റെ തെലേമാക്കുസ്, വളർന്ന് ശക്തനാവുക.
ദേവന്മാർക്കു മാത്രമേ അറിയൂ നമ്മളിനി വീണ്ടും കണ്ടുമുട്ടുമോയെന്ന്
ആരുടെ മുന്പിൽ ഞാൻ ചവിട്ടിമെതിക്കുന്ന കാളകളെ അടക്കിനിർത്തിയോ
ആ ബാലനായിരിക്കുന്നത് നീ നിർത്തിയിട്ട് വർഷങ്ങളായിക്കാണും
ഇത് പൽമേഡസിന്റെ തന്ത്രമല്ലായിരിന്നെങ്കിൽ
നമ്മൾ രണ്ടുപേരും ഇപ്പോൾ ഒരേ വീട്ടിൽ താമസിക്കുകയാരിക്കും.
ഒരുപക്ഷെ അവനായിരിക്കും ശരി; എന്നിൽ നിന്നും അകലെ
നീ എല്ലാ ഈഡിപ്പൽ ആഗ്രഹങ്ങളിൽ നിന്നും സുരക്ഷിതനാണ്
നിന്റെ സ്വപ്നങ്ങൾ, എന്റെ തെലേമാക്കുസ്, നിർദോഷങ്ങളാണ്.